
پيامبر اكرم (ص) فرمود : درود خدا بر گريه كنندگان و عزاداران حسين (ع) و نيز بر كساني كه بر دشمنان حسين لعن و نفرين ميفرستند و نيز درود خدا بر آنان كه دل آنان مملو از خشم و كينه نسبت به قاتل حسين (ع) است.
پيامبراكرم(صلي الله عليه و آله و سلم):
اي مردم ، اين حسين بن علي است ، او را بشناسيد؛ قسم به آن كه جانم در دست اوست ، او در بهشت است، دوستدانش در بهشتاند و دوستداران دوستدارانش نيز در بهشتاند».
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 12
رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم):
رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) فرمود:« شهادت حسين (عليه السلام) حرارتي در دلهاي مؤمنان افروخته كه تا ابد خاموشي ناپذير است».
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 14
امام صادق (عليه السلام):
« اي ابوعمار ، درباره حسين بن علي (عليه السلام) شعري برايم بسراي » . ابوعمار گويد : شعري سرودم و امام گريست ؛ به خدا سوگند پي در پي شعر ميسرودم و آن حضرت ميگريست ، تا اينكه صداي گريه از اهل خانه نيز به گوش رسيد . سپس به من فرمود : « اي ابوعمار ، كسي كه شعري براي حسين (عليه السلام) بسرايد و پنجاه نفر را بگرياند پاداش بهشت خواهد داشت ، كسي كه شعري براي حسين (عليه السلام) بسرايد و سي نفر را بگرياند پاداش بهشت خواهد داشت ،كسي كه شعري براي حسين (عليه السلام) بسرايد و بيست نفر را بگرياند پاداش بهشت خواهد داشت، كسي كه شعري براي حسين (عليه السلام) بسرايد و ده نفر را بگرياند پاداش بهشت خواهد داشت ، كسي كه شعري براي حسين (عليه السلام) بسرايد و يك نفر را بگرياند پاداش بهشت خواهد داشت ، كسي كه شعري براي حسين (عليه السلام) بسرايد و [ خود ] بگريد پاداش بهشت خواهد داشت و كسي كه شعري دربارة حسين (عليه السلام) بسرايد و خود را به گريه درآورد پاداش بهشت خواهد داشت » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 16
امام صادق (عليه السلام):
امام صادق (عليه السلام) فرمود : « فاطمه دختر محمد (عليه السلام) نزد زائران قبر فرزندش حسين (عليه السلام) حضور مييابد و براي گناهانشان طلب آمرزش ميكند » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 17
امام صادق (عليه السلام):
خدا لعنت كند كشندة حسين (عليه السلام) را ، چه قدر ياد [ شهادت ] حسين (عليه السلام) زندگي را ناگوار ميسازد ! من هيچ گاه آب سردي ننوشيدم ، مگر اينكه حسين (عليه السلام) را ياد كردم ؛ و هيچ بنده اي نيست كه آب بنوشد و حسين (عليه السلام) را ياد كند و كشنده اش را لعنت فرستد ، مگر اينكه خداوند صد هزار حسنه برايش مينويسد ، صد هزار گناه او را پاك ميسازد ، صد هزار درجه او را بالا ميبرد ، گويي صد هزار بنده را آزاد كرده است و خداوند در روز قيامت او گشاده رو محشور ميكند » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 18و 19
امام باقر (عليه السلام):
« اگر مردم ميدانستند كه زيارت قبر حسين (عليه السلام) چه فضيلتي دارد ، از شوق جان ميدادند و از حسرت ، پيكرشان پاره پاره ميشد » . گفتم : آن چه [ فضيلتي ] است ؟ فرمود : « كسي كه از روي شوق به زيارت او آيد ، خداوند هزار حج مقبول ، هزار عمره نيكو ، پاداش هزار شهيد از شهداي بدر ، پاداش هزار روزه دار ، ثواب هزار صدقة پذيرفته شده و هزار بنده آزاد كردن با نيت خالص براي خدا را برايش مينويسد و در آن سال از هر آفت و بلايي كه كمترين آن شيطان است محفوظ ميدارد و فرشته اي گرانمايه بر او گماشته ميشود كه او را از روبرو ، پشت سر ، سمت راست ، سمت چپ ، بالاي سر و پائين پا نگاه ميدارد . اگر در آن سال بميرد ، فرشتگان رحمت نزد او حضور مييابند و در مراسم غسل و كفن او شركت ميكنند و برايش طلب آمرزش مينمايند و با استغفار بر او وي را تا قبرش مشايعت ميكنند . [ بعد از اينكه او را در قبر نهادند ] قبر به اندازه ديدش برايش گسترده ميشود ، خداوند او را از فشار قبر و ترس ] دو فرشته ] منكر و نكير ايمن ميدارد و دري به سوي بهشت برايش گشوده ميشود . [ در محشر نيز ] نامه اعمالش را به دست راستش ميدهند و روز قيامت به او نوري ميبخشند كه ما بين شرق و غرب را روشن ميسازد ، و ندا كننده اي ندا در ميدهد ، اين پاداش كسي است كه حسين (عليه السلام) را از روي شوق زيارت كرده است . پس از قيامت كسي باقي نميماند مگر اينكه آرزو كند كه [ كاش ] از زائران حسين (عليه السلام) ميبود » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 20 و 21
امام صادق (عليه السلام):
امام صادق (عليه السلام) فرمود : « روزي رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) در خانه فاطمه (س) بود و حسين (عليه السلام) را در آغوش داشت ، كه آن حضرت گريست و به سجده رفت ، سپس فرمود : اي فاطمه ، اي دخت محمد ! بزرگ والامقام [ جبرئيل امين ] هم اكنون در سراي تو در نيكوترين سيما و آراسته ترين هيئت بر من آشكار شد و مرا گفت : اي محمد ! آيا حسين را دوست داري ؟ گفتم : پروردگارا او نور ديده و گل خوشبوي و ميوه دل و پوست ميان چشمان من است . پس از آن در حالي كه دست بر سر حسين (عليه السلام) نهاده بود گفت : اي محمد ! مبارك باد آن فرزندي كه برخوردار از بركات و صلوات و رحمت و [ مقام ] رضوان من است ، و لعنت و خشم عذاب و خواري و نقمتم شامل كسي است كه او را بكشد و به دشمني و پيكار با او بپردازد . آگاه باش كه او سرور شهيدان اولين و آخرين در دنيا و آخرت است . او آقاي جوانان اهل بهشت از ميان همه مردم است ... » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 29
امام باقر (عليه السلام):
امام باقر (عليه السلام) فرمود : « هنگامي كه آن مصائب ناگوار بر حسين (عليه السلام) وارد آمد ، بر پيكر وي سيصد و بيست و اندي ضربة نيزه و شمشير و تير يافت شد و روايت شده است كه همگي اين جراحتها از مقابل آن حضرت بوده است ، زيرا كه حسين (عليه السلام) هيچ گاه [ به دشمن ] پشت نميكرد » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 31
پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم):
حسين از من است و من از حسينم . خداوند دوست ميدارد هر كه حسين را دوست بدارد .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 32 و 33
امام باقر (عليه السلام):
امام باقر (عليه السلام) فرمود : « پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) در خانه ام سلمه بود، به او فرمود : كسي نزد من نيايد . حسين (عليه السلام) كه در آن هنگام كودك بود فرا رسيد و ام سلمه نتوانست او را باز دارد ، تا اينكه نزد پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) آمد . در پي او نيز ام سلمه وارد شد . مشاهده كرد كه حسين (عليه السلام) بر سينه پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) نشسته است و آن حضرت چيزي در دست دارد و آن را ميبوسد . پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) فرمود : اي ام سلمه ، اين جبرئيل مرا آگاه ميسازد كه اين [ پسرم ] كشته ميشود و اين خاكي است كه بر آن كشته ميگردد ، آن را نزد خود نگاه دار ، هر گاه كه به خون تبديل شد براستي حبيبم [حسين (عليه السلام) ] كشته شده است . ام سلمه گفت : اي رسول خدا ، از خدا بخواه كه آن را از او دور سازد . فرمود : چنين كردم ، اما خداي صاحب عزت و جلال به من وحي كرد كه او مرتبه اي دارد كه هيچ يك از آفريدگان به آن دست نمييازد و نيز شيعياني دارد كه درخواست شفاعت ميكنند و خداوند هم شفاعتشان را ميپذيرند . [همچنين ] مهدي (عليه السلام) از فرزندان اوست . پس خوشا به حال كسي كه از دوستان و شيعيان حسين (عليه السلام) باشد ؛ آنان ، به خدا سوگند ، در روز قيامت سعادتمند خواهند بود » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 37 و 38
امام حسين (عليه السلام):
امام حسين (عليه السلام) فرمود : « من به نزد رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) رفتم ، در حالي كه ابي بن كعب در خدمت ايشان بود . پيامبر خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) فرمود : « آفرين بر تو اي ابا عبدالله ! اي زيور آسمانها و زمينها ! ابي به آن حضرت عرض كرد : چگونه كسي جز شما ميتواند زيور آسمانها و زمينها باشد ؟ ! فرمود : اي ابي ، سوگند به آن كه مرا بحق به پيامبري برانگيخت ، حسين بن علي (عليه السلام) در آسمان عظمت فزونتري دارد تا در زمين ، و در سمت راست عرش خداي عزيز و شكوهمند نوشته شده است . [ حسين ] چراغ هدايت و كشتي نجات است ، پيشواي نيكي و بركت و شكوه و فخر و علم و تقواست ... ».
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 45 و 46
امام صادق (عليه السلام):
امام صادق (عليه السلام) فرمود:«علي (عليه السلام) به حسين (عليه السلام) فرمود : اي ابا عبدالله (عليه السلام)، تو از پيش اسوه مردم بوده اي . [ حسين (عليه السلام) ] عرض كرد: فدايت شوم، حال من چگونه است ؟ فرمود : تو دانشي داري كه ايشان بدان ناداناند و زود است كه دانشمند از دانش خود بهره جويد. اي فرزندم، گوش فرادار و بينا باش، قبل از آنكه [ واقعه اي ] تو را در يابد . قسم به آن كه جانم در دست اوست، بني اميه خون تو را ميريزند ، اما نميتوانند تو را از آئينت برگردانند و از ياد پروردگارت غافل سازند . حسين (عليه السلام) فرمود : قسم به آن كه جانم در دست اوست كافي است . من بدانچه خدا فرود آورده است اقرار كردم و سخن پيامبر خدا را تصديق ميكنم و سخن پدرم را دروغ نميشمارم ».
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 48 و 49
امام صادق(عليه السلام):
همه ساله به زيارت حسين (عليه السلام) بشتابيد ، زيرا هر كس شناساي حق [ امامت ] او باشد و او را انكار نورزد و به زيارت او نائل شود ، پاداشي جز بهشت نخواهد داشت و از روزي گسترده اي برخوردار خواهد شد و خداوند گشايشي سريع در كار او ايجاد خواهد كرد . هر آينه خداوند بر قبر حسين بن علي (عليه السلام) چهار هزار فرشته گماشته است كه همگي بر او گريان اند و زائر او را تا [ رسيدن به ] خانواده اش مشايعت ميكنند ، اگر بيمار شد به عيادت او ميروند و اگر درگذشت در تشييع جنازة او حضور مييابند و برايش طلب آمرزش و رحمت ميكنند » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه52 و 53
امام رضا (عليه السلام):
امام رضا (عليه السلام) فرمود:« روز [ شهادت امام ] حسين (عليه السلام) پلك چشمان ما را مجروح و اشكهاي ما را جاري ساخت ، عزيز ما را در سرزمين پريشاني و بلاخوار كرد و تا روز پايان [ يعني قيامت ] پريشاني و بلا را در ما به يادگار گذاشت . پس گريه كنندگان بايد بر همانند حسين (عليه السلام) بگريند، كه گريه بر او گناهان بزرگ را فرو ميريزد». سپس فرمود:« پدرم با فرا رسيدن ماه محرم خندان ديده نميشد و اندوه و آشفتگي بر او چيره ميگشت، تا اينكه ده روز از آن بگذرد ، روز دهم [ روز عاشورا ] روز مصيبت و اندوه و گريه او بود و ميفرمود : در اين روز است كه حسين - كه درود خدا بر او باد - كشته شد ».
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 60
امام رضا (عليه السلام):
امام رضا (عليه السلام) در ضمن حديث به ربان بن شبيب فرمود : « اي پسر شبيب ! اگر براي چيزي گريان شدي ، بر حسين بن علي بن ابي طالب (عليه السلام) اشك ببار ، زيرا او را مانند گوسفند [ از پشت ] سر از پيكرش جدا ساختند و هجده مرد از خانواده او ، كه در زمين بي مانند بودند ، همراه او كشته شدند و براستي كه آسمانهاي هفتگانه و زيمنها در قتل او گريستند . چهار هزار فرشته براي ياري او بر زمين فرود آمدند ، اما اجازه نيافتند . و ايشان آشفته و غبار آلود تا قيام قائم (عليه السلام) نزد قبر او هستند [ و پس از ظهور ] از ياران او هستند و شعارشان خوانخواهي حسين (عليه السلام) است » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 61و 62
امام صادق (عليه السلام):
فرمود : « مصيبت روز كشته شدن حسين (عليه السلام) بس بزرگتر از مصيبت ديگر ايام [ سوگواري ] است ، و اين از آن لحاظ است كه خاندان كسا ، كه گراميترين مردم نزد خدايند ، پنج نفر بودند ؛ چون پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) از جمع آنان درگذشت ، امير المؤمنين و فاطمه و حسن و حسين (عليه السلام) باقي ماندند و مايه تسلي و آرامش مردم بودند . با درگذشت [ شهادت ] فاطمه (س) امير المؤمنين و حسن و حسين (عليه السلام) تسلي بخش مردم به شمار ميآمدند . با درگذشت امير المؤمنين (عليه السلام) حسن و حسين (عليه السلام) ملجأ و مايه آرامش مردم بودند و چون حسن (عليه السلام) درگذشت مردم به حسين (عليه السلام) آرامش ميجستند . اما با كشته شدن حسين (عليه السلام) ديگر از اصحاب كسا ، كسي باقي نماند كه بدو تسلي جويند و رفتن او برابر با رفتن همه آنان بود ، همان گونه كه باقي ماندن او برابر با باقي ماندن تمامي آنان به شمار ميآمد . از اين رو مصيبت روز [ شهادت ] او از ديگر ايام مصائب [ شهادت خاندان پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) ] بزرگتر است » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 64 و 65
امام سجاد (عليه السلام):
امام سجاد (عليه السلام) فرمود : « سخت ترين روزي كه بر رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) گذشت ، روز [ غزوه ] احد بود كه در آن عمويش حمزه بن عبدالمطلب - كه شير خدا و شير پيامبرش بود - كشته شد ، و پس از آن ، روز [ جنگ ] موته بود كه در آن پسر عمويش جعفر بن ابي طالب كشته شد . سپس فرمود : اما هيچ روزي همانند روز حسين (عليه السلام) نيست ، كه سي هزار مرد [ جنگاور ] بر او روي آوردند و ميپنداشتند كه از اين امت هستند و همگي آنان با ريختن خون او به خداي عزوجل تقرب ميجستند ، در حالي كه او خدا را به ياد آنان ميآورد ، اما آنان پند پذير نبودند تا اينكه او را به ظلم و ستم و دشمني كشتند » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 68 و 69
امام صادق (عليه السلام):
امام صادق (عليه السلام) از آباء گرامي خود از امام حسين (عليه السلام) نقل ميكند كه فرمود : « من كشته گريه ام . هيچ مؤمني مرا ياد نميكند ، مگر اينكه گريان ميشود » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 70
امام صادق (عليه السلام):
امام صادق (عليه السلام) فرمود : « هر گونه گريه و بي تابي براي بنده در هر جا كه بي تابي كند مكروه و ناپسند است ، مگر گريه بر حسين بن علي (عليه السلام) كه پاداش و ثواب دارد » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 71
امام باقر (عليه السلام) :
امام باقر (عليه السلام) فرمود : « چون حسين (عليه السلام) بر رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) وارد شد ، او را به سوي خود ميكشيد [ و به بازي ميگرفت ] و به امير المؤمنين ميفرمود كه او را بگيرد و سپس [ پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) ] بر او ميافتاد و او را ميبوسيد و ميگريست . [ امام حسين (عليه السلام) ] ميگفت : پدر جان ! چرا ميگريي ؟ ميفرمود : پسرم ! جاي شمشيرها را كه بر پيكر تو وارد ميشوند ميبوسم و ميگريم. فرمود: پدرجان! مگر من كشته ميشوم؟ فرمود: آري به خدا ، پدر و برادرت و تو [ كشته ميشويد ] . [ امام حسين (عليه السلام) ] فرمود : پدر جان ! آيا قتلگاههاي ما پراكنده خواهد بود ؟ فرمود : آري پسرم . [ امام حسين (عليه السلام) عرض كرد ] : چه كسي از امتت ما را زيارت ميكند ؟ فرمود : مرا و پدر و برادرت و تو را جز صديقان از امتم زيارت نميكنند » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 71
امام صادق (عليه السلام):
امام صادق (عليه السلام) فرمود : « چون قصد زيارت حسين (عليه السلام) را كردي ، در حالي كه پريشان ، غمناك ، مصيبت ديده ، ژوليده ، غم آلود ، گرسنه و تشنه اي او را زيارت كن ، زيرا حسين (عليه السلام) در حالي كشته شد كه غمگين ، مصيبت ديده ، ژوليده ، غم آلود ، گرسنه و تشنه بود . از او حوائجت را بخواه و بازگرد . و آن [ كربلا ] را وطن خود قرار مده » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 74
امام صادق (عليه السلام):
مردي از اهل طوس به امام صادق (عليه السلام)گفت : اي فرزند رسول خدا ، كسيكه قبر ابا عبدالله الحسين (عليه السلام) را زيارت كند و بداند كه او امامي است كه از جانب خداي عزوجل پيرويش بر بندگان واجب است ، چه [ پاداشي ] خواهد داشت ؟ امام صادق (عليه السلام)فرمود : خداوند گناهان گذشته و آينده اش را ميآمرزد و شفاعتش را درباره هفتاد هزار گنهكار ميپذيرد ، و نزد قبر او [ ابا عبدالله الحسين (عليه السلام) ] هر حاجتي كه از خداي عزوجل بخواهد ، خداوند حاجتش را برآورد - تا پايان حديث » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 85 و 86
امام صادق (عليه السلام) :
امام صادق (عليه السلام) فرمود : سوره فجر را در نمازهاي واجب و مستحب خود بخوانيد زيرا اين سوره امام حسين (عليه السلام) است و به آن دل ببنديد . خدا شما را رحمت كند و بيامرزد . ابواسامه كه در مجلس حاضر بود ، پرسيد : چرا اين سوره مخصوص امام حسين (عليه السلام) است ؟ امام فرمود : آيا نميشنوي سخن حق را كه ميفرمايد : اي نفس مطمئن .... ، مقصود امام حسين (عليه السلام) است زيرا او است كه نفس مطمئن است و از خدا راضي و خدا از او راضي است و اصحاب او از آل محمد از خداوند روز قيامت راضي هستند و او از آنان راضي است . اين سوره درباره امام حسين (عليه السلام) و شيعيان و شيعه آل محمد خصوصاً وارد شده است هر كه بر آن سوره مداومت كند ، همراه با امام حسين (عليه السلام) و درجه اش در بهشت است و همانا خداوند غالب و حكيم است .
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 56
امام صادق (عليه السلام):
امام صادق (عليه السلام) فرمود : برترين تربت زمين ، تربت سيد الشهداء است . سجده بر آن حجابهاي هفتگانه را كنار ميزند .
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 61
امام صادق (عليه السلام):
امام (عليه السلام) به مسمع فرمود :آيا متذكر ميشوي با حسين چه كردند ؟ عرض كرد آري ، فرمود : آيا جزع و گريه ميكني ؟ گفت: آري ، به خدا سوگند گريه ميكنم و آثار غم و اندوه در صورتم ظاهر ميشود . حضرت فرمود : « خداي اشك چشمت را رحمت كند . آگاه باش كه تو از آن اشخاص هستي كه از اهل جزع براي ما شمرده ميشوند ، به شادي ما شاد و به حزن ما محزون و اندوهناك ميگردند . آگاه باش كه بزودي هنگام مرگ ، پدرانم را بر بالين خود حاضر ميبيني ، در حالي كه به تو توجه كرده و ملك الموت را درباره تو بشارت ميدهند ، و خواهي ديد كه ملك الموت در آن هنگام از هر مادر مهربان به فرزندش ، مهربانتر است » . سپس فرمود : « كسي كه بر ما اهل بيت به خاطر رحمت و مصائب وارده بر ما گريه كند ، رحمت خدا شامل او ميشـود قبـل از اينكه اشكي از چشمش خارج گردد ؛ پس زماني كه اشك چشمش بر صورت جاري شود اگر قطره اي از آن در جهنم بريزد ، حرارت آن را خاموش كند ، و هيچ چشمي نيست كه گريه كند بر ما مگر آنكه با نظر كردن به كوثر و سيراب شدن با دوستان ، خوشوقت ميگردد » .
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 65 و 66
امام صادق (عليه السلام):
امام صادق (عليه السلام) فرمود : تربت امام حسين (عليه السلام) شفاي هر بيماري است .
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 61
امام رضا (عليه السلام):
امام رضا (عليه السلام) فرمود : هر كس كه عاشورا ، روز مصيبت و اندوه و گريه اش باشد ؛ خداوند ، روز قيامت را براي او روز شادي و سرور قرار ميدهد .
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 72
امام رضا (عليه السلام) :
امام رضا (عليه السلام) فرمود : براستي محرم ماهي است كه مردمان عهد جاهليت جنگ و خونريزي را در آن حرام ميشمردند ليكن خونهاي ما را در اين ماه حلال شمردند ، و حرمت ما را شكستند و فرزندان و زنان را به اسارت كشيدند و آتش در خيمه هاي ما افروختند و آنچه در آنها زاد و توشه داشتيم به يغما بردند و حرمت رسول الله (صلي الله عليه و آله و سلم) را در امر ما نگاه نداشتند .
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 74
امام رضا (عليه السلام) :
امام رضا (عليه السلام) فرمودند : كسي كه در روز عاشورا دست از كسب و كار بكشد ؛ خداوند ، حوائج دنيا و آخرت وي را برآورد و كسي كه روز عاشورا در ماتم و عزا بسر ببرد ؛ خداوند متعال روز قيامت را روز شادي و سرور قرار دهد و با ديدار ما ، در بهشت ، چشم او را روشن گرداند ( و افزود ) كسي كه روز عاشورا را روز بركت بنامد و بعنوان عيدي چيـزي را به منزل ببرد خدا آن را بر او مبارك نگرداند و در قيامت با يزيد و عبيدالله و عمر سعد محشور شود و در اسفل السافلين در جهنم درافتد .
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 74
امام باقر (عليه السلام) :
امام باقر (عليه السلام) فرمودند : بر مؤمنان لازم است روز عاشورا را در ماتم بسر برند و به يكديگر كه رسيدند ، بگويند : عظم الله اجورنا و اجوركم بمصابنا بالحسين و جعلنا و اياكم من الطالبين بثاره مع وليه المهدي من آل محمد .
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 75
امام صادق (عليه السلام):
امام صادق (عليه السلام) به جعفر بن عفان فرمودند : هيچ كس نيست كه درباره حسين (عليه السلام) شعري بسرايد و بگريد و با آن بگرياند مگر آن كه خداوند ، بهشت را بر او واجب ميكند و او را ميآمرزد .
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 78
پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم):
پيامب%D
